De 3 schoonmaakmusketiers op het FiorettiCollege

Soms moet je in het leven prioriteiten stellen. Mijn prioriteiten zijn de laatste tijd meestal niet de verstandigste, maar zeker wel de leukste. Het leven moet wel leuk blijven. Sportdag donderdag met 30 graden hoorde niet in het rijtje van 'het-leven-blijft-op-deze-manier leuk', en daarom verkoos ik het o zo groene bezweette grasveld voor het de zandhoop op Langevelderslag. Prioriteiten stellen is niet altijd verstandig.

Zo stond ik vandaag om half 9 met Babiche en Simon in de aula om daar het toneel een koekje van eigen deeg te geven (oftewel; straf, het toneel moest schoon). Mensen met astma waren niet welkom, de stofwolken vlogen je om de oren. Het toneel moest schoon. Schoon in de zin van; opgeruimd en zonder stof. Opruimen was verder geen probleem, de podiadelen etc waren al netjes opgestapeld. Wij mochten tot onze vreugde met oude banken gooien, de trap af gooien zelfs (bijna op Wemeijer, die zich een hoedje schrok), en wij waren tot in onze nopjes gelukkig en giechelden om de reactie van (volgens haar; 'bijna-dodende-bank-actie') Wemeijer.

De stof was daarentegen een grote kriem waar je 'U' tegen zegt. Enkele bezems hebben het niet overleefd, mede door Simon, mede door de kwaliteit waar wij van mogen gebruik maken op ons nederige schooltje, en mede door de hoeveelheid stof die de bezem moest verdragen in zijn dan wel haar haren. Stofwolken tot gevolg.

En dan nog niets te zeggen over de dweilactie van deze 3 schoonmaakturkjes. Het mocht niet te nat worden, wat zich natuurlijk uitte in een watergevecht met mobs. Bah.

Omdat het feestje nog niet was afgelopen om half 12 toen we klaar waren met het nu opgeruimde podium, mochten we nog een half uur gevonden voorwerpen (lees: VIEZE GORE GYMKLEDING VAN LUIE KINDEREN) ophangen aan de kapstok. Het stonk, het stonk, het stonk. Een rottende hyacintenbol is er niets bij, geloof me.

Tot dusver het schoonmaak avontuur, alles door het niet gaan naar de sportdag. Ik heb me vermaakt. Het leven moet leuk zijn. Prioriteiten stellen is iets wat ik maar moet blijven doen...

De beloofde (2) foto's van 3-7-9