Fioranje aan de top!

En dan zit je weer thuis. Austria, Pitzal was;

De heenreis met de bus, 15 uur, 'snachts. Niemand kon slapen, en de stoelen lagen brak. Toen we uit de bus kwamen werden de koffers naar binnengebracht, je moest je ski-kloffie aantrekken en verzamelen in de bus. Met de benodigheden; zonnebrand, zonnebril, ski-pas, muts, sjaal, handschoenen. En zo stonden we een uur later als beginners op de piste. Met elke dag zon, en 25 graden in het dal heb ik ontzettend lekker weer gehad.

Dag 1;
Mijn leraar Tim leerde ons de kneepjes van het vak. De eerste kneepjes zijn niet de leukste, het steeds maar weer omhoog lopen met je skies op een berg van 5 meter is niet mijn favo bezigheid. Dat ging verder goed. Ik was verliefd op het landschap en op skiën. Was ontzettend misselijk, had in de bus niet goed gegeten, geen normaal avondeten in ieder geval en het ontbijt liet ook te wensen over. Desalniettemin, ik had zin in morgen. Veel mensen gingen al slapen om half 10, maar dat was niet voor kamer 3 weggelegd. Half 7 de wekker is dan een kriem.

Dag 2;
Fris en fruitig, voor zover dat kan, aan het ontbijt. Kaiserbroodjes, met ranzige kaas. Ik ging voor de yoghurt, met muesli. Net als alle andere dagen in dat pension. Danke schön. De eerste piste afgeweest deze dag. Een blauwe. En geloof me, als je voor het eerst bovenaan een piste staat, je aan de rand staat en je niet kan zien wat er komt, je best wel een beetje bang bent. En dat gold voor meer mensen. Ben zonder breuken beneden gekomen, dan wel in mn pizzapunt, maar we konden nog niets dus ik was trots.

Dag 3;
De groepen zijn op niveau ingedeeld. Ik bleef bij Tim samen met Joost, Simon, Rohan, Katja, Tom, Joyce, Bas, Iris, Kelsey, Arjen en ik vergeet vast wel iemand. Maar het was geniaal. Van de allerhoogste piste af die er was in dat skigebied, en dat was hoog, koud en een f'cking mooi uitzicht. Daar stond ik dan, ik moest naar beneden, andere manier was er niet. Eerste paar bochten gingen goed, en toen verloor ik m'n evenwicht en maakte een buikschuiver. Skies waren uitgevlogen, en ik schoof naar beneden op m'n kont, achterstevoren. Paul Heemskerk die deze dag filmde volgde me tot ik niet meer gleed. Yippie. Later hoorde ik een soort gebrul. Paul lag 2 cm voor een bord in de tiefsneeuw. Guppie. Later bleek dat ie de hele tijd met het klepje voor de lens had gefilmd. Wat een held. 'S avonds was er een kampvuur, er werd gedronken, gezongen en Kevin was jarig en die haalde al z'n cadeautjes op. Liefdes ontstonden en massages werden gegeven. Ik hou wel van kampvuurtjes stoken.

Dag 4;
De dag dat ik leerde parallel skiën, dat Bas en Silvie dezelfde schuiver meemaakte en IK een keer kon lachen. Arjen vloog tegen een bord aan en nam die mee, belandde in de tiefsneeuw, en we moesten Bas uitgraven uit de tiefsneeuw. Tom was onze materiaalman, als je je skies kwijt was kwam hij ze netjes naar je toe brengen. Dag 4 was ook de dag van het leren van parallel skiën, een veel beter iets dan die stomme pizzapunt. Ik voelde me net Kneudel uit Snowfever, maar dan iets erger toen k die pizzapunt deed. Dit was ook de dag van de mist op de hoogste piste met sneeuw. Wat een kick geeft t om pas 2 meter voor je te kunnen zien wat er komt. Zoals ik al zei pakte dat voor Arjen niet echt goed uit en nam dus een bord mee...
Dag 4 was ook de dag van de Bonteavond. Ski-leraren hadden een verhaal gemaakt. Iedereen kreeg een briefje met daarop je naam en een voorwerp. Als je voorwerp werd genoemd moest je naar voren komen en dat uitbeelden. Ik was de microfoon in de bus, lachen gieren brullen. Paul deed Bert na, Bert deed Paul na, er werd gezongen; Regenboog rainbow, ik hou alleen van jou!, Britneyspears karaoke werd door mijn groep ingeleid en ontzettend goed gezongen. Complimentje voor Bas en Tom die als een malle gingen zingen toen ze erachter kwamen dat ze een biertje konden winnen; boys; het klonk prachtig. Na de bonte avond nog met Joyce en Mahender buiten gezeten en om 2 uur naar binnen gegaan. Weggestuurd door Charles, en later weer teruggegaan naar de jongens. De stakkers sliepen al, toen zelf maar even een feestje gebouwd en de jongens laten weten hoe het is om in je slaap snoepjes op je ogen te hebben. Voor de rest laat ik me er niet over uit.

Dag 5;
Heerlijk na 2 uurtjes slapen weer aan het ontbijt. Niemand zag er fris en fruitig meer uit. De spullen waren al gepakt, en de laatste dag op de piste was aangebroken. Eerst nog een paar keer van de hoge piste af, toen pauze, en toen de slalom (die ik heb gewonnen! (van alle meisjes)). De slalom werd 1 groot sneeuwballengevecht. Zo peperde ik tom in, die mij daarop sneeuw liet proeven. Maar ik nam wraak. Paul hield Tom vast en hij heeft een koude onderbroek gehad. Vond ie niet zo fijn... Maar toen deed Papaul iets stoms. Hij liet Tom los en voor ik het wist hing ik ondersteboven boven de sneeuw, opnieuw sneeuw te happen. Thanks Tom.
Laatste avondmaal, nog nooit zo gelachen. Davinci en Rembrandt komen nu opeens uit Oostenrijk en de kok in ons pension kent Herman den Blijkert persoonlijk. En het allemaal geloven is een kunst, maar met z'n allen 1 iemand het laten geloven, dat is helemaal leuk. Wat een held. 'S avonds de bus in, heerlijk geslapen en toen waren we weer op het fio.


Frank; "Wat is het verschil tussen het zakmes van m'n oma en Tim?"
Tim is botter.
Rohan; "Ooooh wat errug" (als gordon) en Joost kwam er gillend lachend achteraan als Joling.

Joost viel uit de lift en hield iedereen op.

Mahender die niet kon remmen.

Chantal skiede Bert omver toen die aan het filmen was

Curly/Peterjan was zo traag als een zwangere schildpad volgens Frank

Melvin sliep overal waar die kon slapen

Geweldige week, en ik wil echt weer terug!!!