Dag Slaapzak - Wende

Als ik mn vinger op de zere plek zou leggen

Misschien misschien dan zou ik stoppen met drinken

Je bent er niet, nu alleen hier

Ik weet dat dat alles makkelijk

Na maanden makkelijk

Ik bel je op en je neemt gelukkig niet op

En toch ; jouw blonde haren waaien nog steeds door mijn lichaam

Ik adem uit en er is niets aan, er is niets aan

Jij was jij nooit meer wij

Wij zijn klaar, ons is klaar

Jij nu met samen met iemand een ander

Ik ook! Ik verveel me

Jij misschien niet, dat van jou heeft overal in gepast

Ook in de mijne voor de tijd die er was

Voelde je de spieren onder de huid

Mn armen, mn benen, de vezels,

Het is er het beweegt, het loopt, het zwaait, het zingt,

Voelde je dat

Soms wil ik mn vingers aan de binnenkant van mn ribben klauwen

en het opentrekken tot twee vleugels van voren en een open hart

Om te laten zien; Het klopt!

Er is niets niets meer

En nu ga ik slapen

Ja! Die makkelijke gaat slapen ja

Denk nu dagen niet meer aan jou of dat van jou

ik wil nog wel is naar je toe

Je dakkie zien of je schuurtje

Het is voorbij

Wat is voorbij

Het is in mij, maar over

Wel denken denken denken

Maar je

Je stem af en toe

Je gezicht al maanden al maanden niet meer

Waarom altijd over jou?

Mijn vader heeft een tumor

Jij weet het nog niet

Jij was het klootzak

Jammer Jammer voor mij

Ik zit hier alleen op de computer , is goed

Alleen is goed, maar jij in vorm van mijn twijfeloosheid

Waarom ze vroeg

Niets aan te doen

Dit was het dan

Nooit meer een streepje of een boek dicht

Geen scheiding meer een doorgang naar doorgaan

Zo gaat dat

Ook wel zonder jou gaat het

Kijk is wat ik doe?

Dit is het zo gaan we

Maak jij mooie dingen?

Dag slaapzak, dag slaapzak

Dag mannetje

Die opstond en opstond en ging daar de wereld in

En ik hou ervan

Dat van jou

Ik zal niet praten, maar zeker niet zwijgen dat wat erin zit dat moet eruit

En op een dag kom jij

We zien elkaar en we kijken want ik zie hierna alles

Hoi

En dan wat?

Jij blijft het maar ik vergeet je

Je gezicht krijg de leugen van m’n hoofd mee

Je lijnen blijven op de plek van dat wat ik kende

Ik heb zo’n zin

Om met m’n kop tegen de muur te beuken

Of m’n gezicht in een spiegel te duwen

Of met m’n lijf vastgebonden aan een touw

120 kilometer per uur over de straatstenen te schuren

De volgende dag de kroeg binnenlopen

En zeggen hé, hé ik heb nou toch godverdomme een goed verhaal!!